Alternative Mind

Θα έχετε καταλάβει οτι τα νέα post δεν είναι συχνά.Θα κάνω post μόνο όταν έχω να πώ πραγματικά κατι ή θα ανεβάζω κάτι που νομίζω πως είναι συμαντικό και αξίζει να το δείτε.Για τώρα θα βάλω τους στίχους απο ένα τραγούδι των guns n roses που είναι πάντα επίκαιρο και είναι το αγαπημένο μου νομίζω απο guns n roses.Βάζω μόνο τους στίχους γιατί θέλω να δώσετε προσοχή στο στίχο.Δεν βάζω το video clip αλλά αφήνω σε σας μέσα απ τους στίχους να σχηματίσετε την δικιά σας εικόνα.Έτσι όπως την φαντάζεστε.Μην μένετε ούτε στον τίτλο αύτε στα video clip.Αφήστε τον στίχο να σας ταξιδέψει.Και να θυμάστε… η σκέψη είναι η δύναμη και κρύβεται μέσα μας!

What we’ve got here is failure to communicate.
Some men you just can’t reach…
So, you get what we had here last week,
which is the way he wants it!
Well, he gets it!
N’ I don’t like it any more than you men.


Look at your young men fighting
Look at your women crying
Look at your young men dying
The way they’ve always done before


Look at the hate we’re breeding
Look at the fear we’re feeding
Look at the lives we’re leading
The way we’ve always done before


My hands are tied
The billions shift from side to side
And the wars go on with brainwashed pride
For the love of God and our human rights
And all these things are swept aside
By bloody hands time can’t deny
And are washed away by your genocide
And history hides the lies of our civil wars


D’you wear a black armband
When they shot the man
Who said Peace could last forever
And in my first memories
They shot Kennedy
I went numb when I learned to see
So I never fell for Vietnam
We got the wall of D.C. to remind us all
That you can’t trust freedom
When it’s not in your hands
When everybody’s fightin’
For their promised land


And
I don’t need your civil war
It feeds the rich while it buries the poor
Your power hungry sellin’ soldiers
In a human grocery store
Ain’t that fresh
I don’t need your civil war


Look at the shoes your filling
Look at the blood we’re spilling
Look at the world we’re killing
The way we’ve always done before
Look in the doubt we’ve wallowed
Look at the leaders we’ve followed
Look at the lies we’ve swallowed
And I don’t want to hear no more


My hands are tied
For all I’ve seen has changed my mind
But still the wars go on as the years go by
With no love of God or human rights
‘Cause all these dreams are swept aside
By bloody hands of the hypnotized
Who carry the cross of homicide
And history bears the scars of our civil wars


We practice selective annihilation of mayors
And government officials
For example to create a vacuum
Then we fill that vacuum
As popular war advances
Peace is closer


I don’t need your civil war
It feeds the rich while it buries the poor
Your power hungry sellin’ soldiers
In a human grocery store
Ain’t that fresh
And I don’t need your civil war
I don’t need your civil war
I don’t need your civil war
Your power hungry sellin’ soldiers
In a human grocery store
Ain’t that fresh
I don’t need your civil war
I don’t need one more war


I don’t need one more war
Whaz so civil ’bout war anyway

Ενα μικρό ιδιαίτερο κομμάτι απο την συνέντευξη… όποιος το κατανοήσει πραγματικα καλός, οι υπόλοιποι  δεν σας αξίζει να το διαβάσετε.Απλά προσπεράστε το και πάτε σε άλλο blog!…keep going Antonio!

Αντώνης Κανάκης” μια συνέντευξη που με είχε ξαφνιάσει ευχάριστα αφού ήταν ίσως η πιο ουσιαστική συνέντευξη που μου έχουν κάνει ποτέ και που την έδωσα στη δημοσιογράφο Κατερίνα Μανδενάκη για το περιοδικό “elle” με αφορμή ένα άρθρο που είχα γράψει μετά τη προβολή της ταινίας “v for vendetta”.”

ΤΙ πραγματικά αισθανθήκατε όταν είδατε την ταινία V for Vedetta; Βρήκατε λύτρωση μέσα στην ανατροπή; Βρήκατε ρομαντική την πρόταση μιας επανάστασης που είχε συγκεκριμένους στόχους ; Γιατί θα έλεγε κανείς ότι μέρος της ασφυξίας μας αποτελεί και το γεγονός ότι δεν μπορούμε να δούμε τα χέρια που μας σφίγγουν το λαιμό…

Λύτρωση βρίσκουμε πάντα μέσα από την ανατροπή, ιδίως αν είναι και εύστοχη. Αλλά ακόμη και άστοχη να είναι, η ανατροπή αποτελεί προϋπόθεση υγείας για κάθε ελεύθερη κοινωνία. Από την ταινία έφυγα κυρίως εμπνευσμένος και θυμωμένος. Ένιωσα μια ευφορία που ανατινάξαμε το «κτίριο» έστω και κινηματογραφικά, ένιωσα θυμωμένος που δεν το έχουμε ανατινάξει ακόμη  πραγματικά και αποφασισμένος να συμμετέχω με οποιοδήποτε τρόπο μπορώ στην μελλοντική του ανατίναξη. Μου αρέσουν οι επαναστάσεις με συγκεκριμένους στόχους, τις βρίσκω και ρομαντικές και πραγματικές. Ακόμη περισσότερο μου αρέσουν οι προσωπικές επαναστάσεις. Πιστεύω στο: «αν θέλεις να αλλάξεις τον κόσμο, άλλαξε τον εαυτό σου». Όσο για τα χέρια που σφίγγουν τον λαιμό μας, δεν μπορούμε να τα δούμε, γιατί ο ιδιοκτήτης τους φρόντισε επιμελώς, πριν μας αρπάξει τον λαιμό να μας κλείσει με ένα μαντήλι τα μάτια. Με τις προσωπικές μας επαναστάσεις θα καταφέρουμε να αφαιρέσουμε το μαντήλι αυτό και με την ομαδική επανάσταση θα του φωνάξουμε: «κάτω τα χέρια απο τον λαιμό μας ρε κουφάλα».

Τόσο εσείς όσο και προφανώς πολλοί άλλοι βαρεθήκατε τα ψέματα και την άνευ όρων παράδοση της κοινωνίας μας στους μηχανισμούς χειραγώγησης και ελέγχου.  Γιατί πιστεύετε συνέβη αυτό; Γιατί άραγε ακόμα και οι φοιτητές, το πιο ζωντανό και φρέσκο κομμάτι μιας κοινωνίας, αντί να “τους πάρουν με τις πέτρες τους χειροκροτούν”; Τι χάσαμε στην πορεία;

Αυτό που χάσαμε είναι η ελευθερία μας. Συγκεκριμένα την ανταλλάξαμε με ένα βόλεμα βασισμένο στα υλικά αγαθά, το οποίο κάθε άλλο παρά δωρεάν μας προσφέρθηκε. Ειδικά στην χώρα μας και εξαιτίας του τεράστιου ελλείμματος ουσιαστικής παιδείας που υπάρχει, σε συνδυασμό με τα Μ.Μ.Ε. που δυστυχώς λειτουργούν ως υποκατάστατο αυτής, αφού παράγουν ανενόχλητα την δική τους παιδεία, η παραπάνω ανταλλαγή εφαρμόζεται με μεγάλη επιτυχία και σε ένα τεράστιο κομμάτι της νεολαίας, το οποίο έχει ευνουχιστεί πλήρως. Αποτέλεσμα δε της ανταλλαγής αυτής, σε γενικότερο επίπεδο, είναι το να σπαταλιούνται ζωές ολόκληρες στην αναζήτηση μιας ευτυχίας που μας υποσχέθηκαν, η οποία όμως δεν έρχεται ποτέ, αφού την ψάχνουμε σε όλα τα λάθος άψυχα πράγματα που μας έχουν υποδείξει.

Όπως παρατηρείτε στο άρθρο σας “Βεντέτα” «στις κοινωνίες σήμερα δεν παράγονται ελεύθεροι, σκεπτόμενοι πολίτες αλλά φοβισμένοι, ελεγχόμενοι καταναλωτές». Πράγματι. Ωστόσο πόσο περίεργο είναι να υπάρχουν φοβισμένοι, ελεγχόμενοι άνθρωποι τη στιγμή που σήμερα περισσότερο από ποτέ έχουμε όλοι τόσο ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία και τη γνώση; 

Πρώτον, το ότι έχουμε πρόσβαση στη πληροφορία και στην γνώση δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάνουμε και χρήση αυτής της πρόσβασης. Δεύτερον, και χρήση να γίνεται, δεν σημαίνει ότι γίνεται σωστή χρήση. Τρίτον, η πρόσβαση πολλές φορές είναι πλασματικά ελεύθερη, αφού η πληροφορία και η γνώση που προσφέρεται, ειναι σε προσεκτικά επιλεγμένες περιπτώσεις, απόλυτα ελεγχόμενη και κατευθυνόμενη. Τέταρτον, περισσότερο απο την πληροφορία και την γνώση, θεωρώ πως έχουμε ανάγκη απο καλλιέργεια και εγκεφαλική απελευθέρωση. Άσε που δεν είμαι και τόσο σίγουρος πως η πολλή πληροφορία και η πολλή γνώση βοηθούν στην αναζήτηση της ευτυχίας. «Ό,τι ξέρεις ειναι λάθος και ό,τι δεν ξέρεις δεν το χρειάζεσαι ακόμη».

 Ο Μέριλιν Μάνσον είχε πει σε ένα ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ ότι οι άνθρωποι που φοβούνται καταναλώνουν περισσότερο και πολύ πιο εύκολα. Σε κάθε περίπτωση η οποιαδήποτε προσπάθεια χειραγώγησης του κόσμου έχει στόχο την ενίσχυση μιας “ξερής” εξουσίας για την εξουσία ή τον έλεγχο της κατανάλωσης και άρα του χρήματος;

Ο έλεγχος της κατανάλωσης είναι κλασική περίπτωση «με έναν σμπάρο δυο τρυγώνια». Με την κατανάλωση και το χρήμα ελέγχεις και κρατάς τα στρατιωτάκια φρόνιμα και απασχολημένα, γιατί αν σταματήσουν να καταναλώνουν μπορεί και να αρχίσουν να σκέφτονται και αν αρχίσουν να σκέφτονται, ποιος ξέρει τι μπορεί να συμβεί μετά… Ο έλεγχος βέβαια της κατανάλωσης και κατά συνέπεια του χρήματος, δεν είναι ξεχωριστά απο την εξουσία πράγματα. Αντιθέτως την εξυπηρετούν και αποτελούν προϋπόθεση για την ύπαρξη και συντηρησή της. Πάντως όποιον στόχο και να έχει η χειραγώγηση του κόσμου, είναι ένας «δυστυχισμένος στόχος». Για τις συνέπειες αυτού του «δυστυχισμένου στόχου», λέει επίσης πολύ ωραία πράγματα ο φίλος μας ο Μέριλιν, όχι στο ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ, αλλά στα τραγούδια του.  

 Εφόσον σχεδόν τα πάντα δημιουργούνται για να πουληθούν -αυτοκίνητα, μπλουζάκια, δίσκοι, παπούτσια, πληροφορίες, ακόμα και η εκπομπή την οποία κάνετε εσείς- δεν είναι σχεδόν βέβαιο ότι πάντα θα υπάρχει μια αόρατη δομή για να υποστηρίζει το σύστημα της προσφοράς και της ζήτησης; Και μαζί με αυτό και τις συνέπειες, από τη γελοία τηλεόραση μέχρι ανίκανους πολιτικούς;

Δεν θα έπρεπε τα πάντα να δημιουργούνται για να πουληθούν, θα έπρεπε κάποια πράγματα να δημιουργούνται και να διατίθενται απλώς. Απο την άλλη, δεν έχω πρόβλημα με την πρόσφορα και την ζήτηση, πιστεύω αντιθέτως πως πρόκειται για έναν από τους πιο φυσικούς κανόνες του κοινωνικού μας συστήματος και νομίζω πως δεν ευθύνεται για τις συνέπειες τις οποίες αναφέρετε στην ερώτησή σας. Η προσφορά και η ζήτηση δεν είναι το πρόβλημα, η επιτήδεια και άπληστη διαχείριση του συστήματος της προσφοράς και ζήτησης είναι το πρόβλημα και ευθύνεται για τις αρνητικές αυτές συνέπειες.