”Ενα post ”διαφορετικό” απο τα αλλα…Το βρήκα σε ενα blog και εκφραζει πολλούς…
Δεν ξερω γιατι αλλα μου αρεσε υπερβολικα και ηθελα να το postάρο.Παρτε το… ”

Χθες πέρασα το βράδυ μόνος μου.

Ανυπομονούσα να φτάσω σπίτι.

Είναι φορές που λαχταρώ τόσο να βρεθώ σε αυτό.

Είναι ο χώρος μου. Το καταφύγιο μου.

Τελείωσα όσο πιο γρήγορα μπορούσα τις υποχρεώσεις που είχα μετά την δουλειά και έτρεξα με λαχτάρα σε αυτό.

Ήθελα να μείνω μόνος εχθές.

Όχι ότι θα έκανα κάτι διαφορετικό και σπουδαίο , αλλά είναι κάποιες φορές που το έχω ανάγκη.

Οι δικοί μου άνθρωποι το γνωρίζουν αυτό. Ξέρουν ότι υπάρχουν στιγμές που επιδιώκω να μένω μόνος (και αυτό δεν έχει να κάνει με το αν νιώθω καλά ή όχι ) και το σέβονται.

Αποφάσισα να δω μια ταινία.

Ναι , μια prive προβολή θα ήταν ότι έπρεπε!

“Η Τελευταία Έξοδος” με τους Morgan Freeman και Tim Robbins ήταν η επιλογή μου.

Έκανα τις απαραίτητες ετοιμασίες , κάθισα στην αγαπημένη γωνιά του καναπέ μου στο σαλόνι και η προβολή άρχισε!

Μια δυνατή φιλία που ξεκίνησε κάτω από άσχημες συνθήκες μέσα στις φυλακές, ένας πλεονέκτης διευθυντής (και ψευτοθρησκευόμενος) που κάποια στιγμή πληρώνει για αυτό , δυο ατάκες και το υπέροχο τοπίο της τελευταίας σκηνής μου έμειναν απ’ το έργο , ή μάλλον αυτά κράτησα…. Πολύ ωραία ταινία , την προτείνω ανεπιφύλακτα!!!

Η ταινία τελείωσε…

Κλείνω την τηλεόραση και μένω στην θέση μου να απόλαυσω για λίγο την σιωπή που απλώνεται στο χώρο, με καρφωμένο για λίγο το βλέμμα στα κεριά που τον φωτίζουν. (μόνο αυτός ο αναθεματισμένος μηχανισμός για το αρωματικό έσπαγε για λίγο την ησυχία, αλλά βαριόμουν να σηκωθώ να τον κλείσω!).

Γέρνω το κεφάλι και χαζεύω το μεγάλο φωτεινό κύκλο που σχηματίζουν οι φλόγες των κεριών, στο ταβάνι.

Δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να σκεφθεί τίποτα που θα τον αποπροσανατολίσει.Το μόνο που θέλω είναι να κρατήσω τα συναισθήματα αυτής της στιγμής και αρχίζω να γράφω,γιατί τώρα δεν αισθάνομαι δυστυχισμένος , αλλά ούτε ευτυχισμένος…νιώθω όμως μια απέραντη γαλήνη και μια απίστευτη ηρεμία μέσα μου και έχοντας αυτά θέλω να πλαγιάσω απόψε…

Έχοντας μόνο αυτά…
O καθένας μας εχει αναγκη αυτές τις στιγμές του προσωπικου διαλογισμού, του χρόνου που πρέπει να αφιερώνουμε κάνοντας παρέα στον εαυτό μας… oι ενδοκουβεντουλες ειναι χρυσος θυσαυρος…Οποιος το εχει καταλαβει,θαρρω πως ειναι τυχερος…

Tην μοναξιά την κατατάσσω σε δυο κατηγορίες….η καλή και η κακή…η καλή είναι αυτή που είχα εγώ χθες ή ακόμα και αυτή που αναζητώ όταν δεν είμαι καλά..
H κακή είναι για παράδειγμα , όταν είμαι με πολύ κόσμο και νιώθω μόνη μου ή όταν αισθάνομαι ότι δεν θέλω να μιλήσω σε κανέναν γιατί αισθάνομαι ότι θα τον κουράσω ή ότι δεν θα με καταλάβει…

Advertisements