Ναί φίλοι μου. Για μία ακόμη φορά η χώρα μας καίγεται και μάλιστα με πολλά θύματα. Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψει κανείς τα συναισθήματα της αγανάκτησης και του θυμού που μας κατακλύζουν αυτές τις στιγμές που… άνθρωποι χάνονται, δάση καίγονται, περιουσίες εξαφανίζονται, χιλιάδες στρέμματα φυσικού πλούτου καταστρέφονται… και τούτη την ώρα, δεν ξέρουμε ακόμη τι μας περιμένει… Αίσχος και Ντροπή! Για μια ακόμη φορά Ντροπή! Δεν έχω τίποτα άλλο να πώ!
26/8/2007: Ζούμε μια εθνική τραγωδία τις τελευταίες ημέρες, βιώνουμε ανεπανάληπτη καταστροφή στον τόπο μας, εικόνες που δεν θα σβήσουν ποτέ από την μνήμη μας… Η Ελλάδα κάηκε, η Ελλάδα ακόμη καίγεται και όπως αντιλαμβάνεστε δεν είναι δυνατόν να ασχολούμεθα με δημοσιεύσεις αυτές τις ώρες. Το MacLife σε ένδειξη σεβασμού γι᾽αυτές τις δύσκολες ώρες, αναστέλει την λειτουργία του και τις δημοσιεύσεις του για λίγο. Δεν μπορούμε να ευχηθούμε τίποτε άλλο, αν δεν τελειώσει το μαρτύριο των συνανθρώπων μας, παρά να τελειώσει. Σ᾽ ολόκληρη την ομάδα του MacLife αισθανόμαστε οργή και θλίψη για όσα συμβαίνουν στον τόπο μας…

– Ο αριθμός λογαριασμού όπου μπορείτε να καταθέτετε χρήματα για τους πληγέντες των φονικών πυρκαγιών είναι: 2341103053 σε όλες τις τράπεζες

Τελικά δεν μπορώ να καταλάβω που την πάμε την δουλειά σ᾽αυτό τον τόπο. Είναι δυνατόν τέταρτη μέρα σήμερα και να εξακολουθούν να απειλούνται χωριά; Είναι δυνατόν να μην έχουμε σβήσει ακόμη τις φωτιές και να εξακολουθεί να καίγεται ο εθνικός μας πλούτος σε τέτοιο μέγεθος, να καταστρέφονται σπίτια, να αφανίζονται χωριά ολόκληρα από τον χάρτη, δάση εκατοντάδων χρόνων να χάνονται σε μια στιγμή; Τι να πώ…

Δυστηχώς δεν μπορείς να αντιληφθείς σας άνθρωπος το μέγεθος της καταστροφής, εάν δεν κινηθείς και δεν δείς από κοντά την κατεστραμένη γή. Κινήθηκα χθές στις περιοχές του Καϊάφα και της Ζαχάρως, και πραγματικά σφίχτηκε η ψυχή μου με τα αποκαϊδια που έχουν μείνει… Κρανίου τόπος φίλοι μου. Αυτή είναι η Ελλάδα του 21ου αιώνα, αυτοί είμαστε και αυτή την κληρονομιά θα περάσουμε στα παιδιά μας. Μαύρη γή. Κάθε φορά που με πλημυρίζουν συναισθήματα οργής γι᾽αυτό που συμβαίνει, προσπαθώ να βρώ διέξοδο στο blog… μάταιος κόπος γιατί κάθε ημέρα που περνάει, αντιλαμβάνομαι πως δεν πρόκειται να σταματήσει το κακό, παρά μόνον όταν δεν έχει τίποτε άλλο να κάψει. Για μία ακόμη φορά θα το πώ, κι ας καταντήσω γραφικός… ντροπή μας!

Advertisements